Deze website gebruikt cookies !

Wij gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website voor de bezoeker beter werkt en voor de webstatistieken.

­

De gebrandschilderde glas-in-lood ramen van de Sint Willibrordkerk in Beilen

De geschiedenis van de gebrandschilderde ramen in de Willibrordkerk in Beilen gaat terug naar de vorige eeuw.

Het startpunt is de provincie Friesland. In 1958 vestigden zich in Wolvega de Broeders congregatie van Onze Lieve Vrouw van Zeven Smarten uit Warmond. Ook bekend als Broeders van Amsterdam en Broeders met de Blauwe Koorden. Eerst tijdelijk in de voormalige marechaussee-kazerne. In 1962 bouwden ze een eigen klooster met kapel en een RK–internaat. Bij internaat ‘Lindevallei’ behoorde ook een Lagere Technische School bestemd voor leerlingen uit de 3 noordelijke provincies.

Begaafde kunstenaars

De broeders Benedictus en Aquino, verbonden aan deze religieuze congregatie, waren verantwoordelijk voor de inrichting van het klooster met kapel en de andere gebouwen. Daarnaast waren ze zeer begaafd in het ontwerpen en het maken van mozaïeken gebrandschilderde ramen, aardewerken enz.. In de kapel, klooster en internaat hebben de twee broeders hun vakmanschap en kunst waar kunnen maken. Maar vooral in de kapel hebben ze zich door hun vroomheid en geloof helemaal kunnen uitleven en verbeelden.

Andere bestemming

Omdat in 1987 het klooster, kapel en het internaat een geheel andere bestemming kregen werden alle gebrandschilderde ramen en vele andere kunstvoorwerpen uit de gebouwen verwijderd en elders opgeslagen.

In deze periode was brigade-legeraalmoezenier Jo Janssen, werkzaam als geestelijk verzorger (vanaf 1986) op de Johan Willem Friso kazerne in Assen verbonden als vrijwilliger / priester aan de parochie in Beilen.


De aalmoezenier, een groot kunstliefhebber, kwam in die dagen in contact met broeder Aquino door de vele lezingen die de broeder gaf. Hij had van “glaskunst” zijn levenswerk gemaakt en was er van overtuigd dat je vakkennis niet voor jezelf moet houden.

Toen het gesprek eens ging over de in opslag zijnde gebrandschilderde kerkramen en de aalmoezenier naar voren bracht graag wat meer religieuze sfeer in de Willibrordkerk te willen brengen werden ze het al snel met elkaar de eens dat de parochiekerk in Beilen daar zeker voor in aanmerking zou komen. Nadat het kerkbestuur, en na enig aarzelen het bisdom, toestemming hadden gegeven is na overleg met de congregatie, als eigenaar, het besluit genomen om de kerkramen aan de Sint Willibrordparochie in Beilen te schenken.

 

Renovatie van het kerkgebouw

In Beilen was destijds nog meer aan de hand. Er lagen al enige jaren plannen om het kerkgebouw zowel de buiten- als de binnenzijde grondig een opknapbeurt te geven.
Afgesproken werd om eerst de renovatie ter hand te nemen en dat daarna begonnen zou worden met het project van de gebrandschilderde glas-in-lood ramen.

De renovatie van het kerkgebouw werd gestart in januari 1991 en duurde 3 maanden. Ook werd tijdens deze renovatie, mede op initiatief van de aalmoezenier, de Mariakapel ingebouwd.

Inzamelingsactie

Nadat de renovatiewerkzaamheden grotendeels waren afgerond is begonnen met een inzamelingsactie voor de ramen. Het renoveren van de ramen, passend maken en het plaatsen aan de weerszijden van het priesterkoor was op hfl 50.000,00 begroot.

De opdracht werd gegund aan atelier De Borg uit Beuningen (Ov)

Maria Hertogin van Drenthe en Willibrordwijn

Tijdens de inzamelingsactie is onder het motto ‘400 maal 100’ Willibrordwijn (nog van het Willibrordjaar) en het beeldje van Maria de “Hertogin van Drenthe”, Willibrordkaarsen in de verkoop genomen.

Door hier grote bekendheid aan te geven was het resultaat dat er vanuit het hele land bestellingen binnen kwamen.

Zelfs bij de kazerne in Assen kwamen bestellingen binnen. De kazernecommandant begon zich al af gevragen of de aalmoezenier soms een ‘winkeltje in wijn en beeldjes’ was begonnen.

Ook werden verschillende maatschappelijke organisaties en ondernemingen aangeschreven om de “ramenactie” te ondersteunen.

Dat de inzamelingsactie is groot succes was bleek wel uit het feit dat de wens om de ramen te plaatsen op grote steun kon rekenen en breed werd gedragen.

Priesterjubileum

Het plan was om de ramen vóór Hemelvaartsdag 20 mei 1993 geplaatst te krijgen. De reden hiervoor was dat de aalmoezenier op deze dag zijn 25-jarig priesterjubileum vierde en wat zou het mooi zijn als op deze dag de ramen geplaatst zouden zijn.

En zo kon het zijn dat in het voorjaar van 1993 de gebrandschilderde glas-in-lood ramen dan tot ieders tevredenheid geplaatst. Het resultaat was een zeer fraai gezicht met een mooie lichtinval nabij het altaar.
Ik herinner mij nog vaak de uitspraak van de aalmoezenier “geloven is ook (ver)beelden”. En die voldoet hier ten volle aan.

Symbolen in de ramen

  1. Beschrijving van het raam aan de zuidkant: in het ene raam dat in 3 raamdelen is onderverdeeld wordt de Eucharistie symbolisch uitgebeeld ‘We zien brood, korenaren druiven, vogels die naar voedsel reken, hertjes die hun dorst willen lessen de pelikaan als beeld van zelfgave en dan een overweldigend rood en geel als warmtebron.
  2. Het andere raam, eveneens in drie raamdelen brengt de drie kloostergeloften tot uitdrukking: drie vrouwen dragen respectievelijk een juk, een distel en een lelie, symbolen voor armoede kuisheid en gehoorzaamheid.

In het midden worden de 7 werken van barmhartigheid, de hongerigen voeden, de dorstigen te drinken geven, de naakten kleden, de zieken verzorgen en bezoeken, de gevangenen bezoeken en verlossen, de vreemdelingen opnemen en herbergen en de doden begraven – door zeven kruiken verzinnebeeld.

 

­