­


- 14 januari 2018 -
Broeders en zusters, lieve mensen,
De Advent is voorbij, Kerstmis is gevierd, Jezus is geopenbaard aan de 'herders op de velden', 'aan de drie koningen’, de wijzen uit het Oosten. Dat waren allemaal speciale zon- en feestdagen, vandaag is het een gewone zondag door het jaar.
Voortgaande op de lezingen van deze zondag, zou je zeggen : dit moet misschien wel roepingenzondag zijn!? We krijgen een voorbeeld uit de tijd van de profeten en een voorbeeld van de apostelen.


‘Spreek, Heer, uw dienaar luistert’, zegt de jonge Samuël in de eerste lezing van vandaag. Luisteren doet hij, en ‘de Heer was met hem’, zo eindigt het verhaal. Spreken,….. Dienaar,…. Luisteren….: het zijn kernwoorden in het verhaal, maar dat zijn ze ook in ons leven. Zijn we ons daar wel van bewust? Misschien vragen we ons dus best eens af welke plaats we ze geven in ons leven. Neem nu ‘spreken’: geven wij anderen de kans om iets te zeggen, of hebben we alleen maar belangstelling voor wat we zelf zeggen? En ‘dienaar’: zijn wij dienaren van God? God dienen, ook naar andere mensen toe is niet alleen met woorden maar ook, of vooral, met daden. En luisteren: doen we dat echt? Luisteren we echt naar anderen, of luisteren we alleen naar onszelf, zodat we niet eens horen wat anderen zeggen? Zoals we dan ook de stem van God niet horen. Lieve mensen, laten we toch goed luisteren naar Gods stem, die waardevolle stem die ons echt roept! Die ons roept om daadwerkelijk aandacht te schenken aan hen naar wie niemand luistert, toestappen op wie de weg zijn kwijt geraakt, je hart openen voor wie elders de deur voor hun neus zien dichtvallen.


Laten we toch goed luisteren naar wat er te horen valt in de stilte van ons hart. Laten we luisteren naar Gods stem die ons roept om mee te werken aan de verspreiding van Gods woorden en daden van, liefde en vrede, van vergeving en barmhartigheid, van gerechtigheid en hulp aan mensen in nood........


Geroepen worden, broeders en zusters, heeft te maken met iets dat we niet zelf kunnen regelen, niet zelf kunnen organiseren, waar we misschien ook helemaal niet op hebben gerekend. Het komt op onze weg, onverwacht, soms verrassend en blij makend, soms pijnlijk en leed brengend.


Broeders en zusters, vandaag is het een gewone zondag door het jaar, maar we horen levenwekkende dingen waaraan wij onszelf kunnen toetsen. Laten ook wij zeggen: ‘Spreek, Heer, uw dienaar luistert’, en laten we dat ook doen: luisteren naar Gods stem en leven als zijn dienaar. Zoals Jezus ons dat in zijn woorden en daden heeft voorgeleefd, want Hij is de Messias, Hij is het Lam Gods, Hij is het geschenk van God aan de mensen, aan ons. Amen.
Pagina sluiten > > >


 

 

- 28 januari 2018 - Broeders en zusters, lieve mensen, Vandaag horen we in het evangelie een genezingsverhaal. Jezus gaat naar de synagoge en geneest daar een man die erg verward is. Stelt u eens voor dat wij er bij waren, toen Jezus optrad in die synagoge. Een normale dienst. Maar er is iets bijzonders aan de hand er gaat een onbekende voor in de dienst . Zijn naam is Jezus van Nazareth en Jezus maakt grote indruk op de mensen.


Maar waarmee kun je als voorganger nog indruk maken? Natuurlijk door wat je zegt, door je persoonlijkheid en door gezag.
Jezus spreekt met gezag en heeft zijn hart op zijn tong en voegt de daad bij zijn woord. De mensen in de synagoge waren sprakeloos en vol bewondering een nieuwe leer! Een leer die de daad weer bij het woord voegt. Jezus blijft mensen boeien, omdat Hij oproept wat in het hart van ieder mens onbewust leeft aan goedheid, liefde en sociale inzet.. Hij blijft geloven in de groeikracht van mensen. Hij blijft geloven in de groeikracht in ons.


Lieve mensen,
Wij horen Gods woord -de leer van Jezus- in het Evangelie, de Bijbel. Gods woorden werken genezend, zoals we horen in het Evangelie van vandaag.
Maar lieve mensen, is er in ons leven nog plaats voor Gods Woord? Of is er alleen maar plaats voor ons eigen woord?


Lieve mensen,
Jezus had zijn hart op zijn tong. Dat vinden wij een negatieve uitdrukking, want ‘het hart op de tong hebben’ betekent dat je meer zegt dan je eigenlijk kunt verantwoorden. Bij ons mensen ligt er soms een grote afstand tussen wat we zeggen en wat we denken. Dat blijkt vaak ook door de manier waarop wij over anderen praten. We praten dikwijls met verschillende tongen, als mensen er wel bij zijn of niet! Vaak op een negatieve wijze! En we weten allemaal dat woorden vérstrekkende gevolgen kunnen hebben. We kennen allemaal de spreuk “Verbeter de wereld, begin bij jezelf”.


Broeders en zusters,
We krijgen per dag zóveel woorden over ons uitgestort. Veel woorden blijken achteraf loze beloften te zijn. Maar Gods Woord is geen loze belofte, Gods Woord werkt bevrijdend, genezend en geeft ook richting aan ons leven. Gods Woord geeft ons groeikracht, zóveel groeikracht, om deze door te kunnen geven aan onze naasten. Laat dat onze opdracht zijn! Amen.
Pagina sluiten...


...

- Volkspetitionnement 1878 - Bent u benieuwd of uw geboortedorp ook in actie kwam om de bijzondere school te redden in 1878 en of uw voorgeslacht daar voor tekende? > Lees meer...


 

 

...

 - Geloof en kerk 7-

In de vorige columns heb ik met u nagedacht over de Kerk. Ik heb vanuit mijn eigen pastorale ervaringen gekeken hoe mensen tegen de Kerk aankijken en hoe ze het beleven. Ik heb u en mijzelf een spiegel willen voorhouden. Ik heb beschreven hoe ik het als priester in de parochie ervaren heb. Ik wil nogmaals benadrukken dat ik hiermee geen oordeel wil geven, maar wil beschrijven hoe het in de praktijk gaat. Ik zou het een sociologische benadering willen noemen. Ik hoop dat u er iets in herkent.


In al de beschrijvingen zit iets waardevols. De Kerk ís een instituut waar je terecht kunt voor de doop van je kind. Het is een soort vereniging waarvan je lid kunt worden. De Kerk is daarbij ook een vrijwilligersorganisatie. Tenslotte biedt de Kerk de gelegenheid om de zondag met een viering te beginnen. Dat is misschien nog wel het opvallendste van alle kenmerken. De Kerk lijkt op een kunstenaar die iets maakt wat hijzelf mooi en belangrijk vindt, zonder veel aandacht te schenken aan hoe het overkomt.


Het spreken over de Kerk mag niet blijven bij de columns die u de afgelopen weken hebt gelezen. Ik wil de serie graag vervolgen met de vraag: hoe ziet de Kerk zichzelf? Hoe is de Kerk door God bedoeld? Welke identiteit heeft Hij haar meegegeven? Het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) heeft ook over deze vragen nagedacht en de antwoorden die de concilievaders hebben geformuleerd wil ik graag met u delen. Ik zal me vooral baseren op de Dogmatische Constitutie over de Kerk. Deze heeft als naam Lumen gentium, Licht van de volken.
Schrikt u van het woord dogmatisch (‘dogma’)? De Catechismus omschrijft een dogma als “lampen op de weg van ons geloof. Zij verlichten het geloof en geven er vastigheid aan” (CKK 89). Er is over dogma’s nog wel meer te vertellen, maar deze omschrijving helpt u op dit moment het meest. Dogma’s houden ons bij het geloof en bij wat God ons geopenbaard heeft. Geloven is antwoord geven op Gods openbaring. En God openbaart wie Hij zelf is en hoe de mens het eeuwig heil kan bereiken.


Het beschrijven van de Kerk in de komende columns vraagt om een andere manier van lezen van uw kant. De gedachten en begrippen worden meer theologisch, maar ik zal proberen aan te sluiten bij de ervaringswereld van ons allen. En ik hoop daarbij dat alle elementen die ik in de vorige columns heb beschreven op hun plaats gaan vallen.
+ Ron van den Hout
bisschop van Groningen – Leeuwarden
Terug naar hoofdpagina > > >


 

 

 

 

In 2018 organiseert het Genootschap samen met de Stichting Jabikspaad Fryslân een camino-estafette door Nederland: de 'Camino der Lage Landen'. > Lees meer...



 

...

- 7 januari 2018 -

Broeders en zusters, lieve mensen,
Vandaag vieren we het feest van de Openbaring des Heren. Drie koningen uit het Oosten, geleid door een heldere ster, komen met hun geschenken om de pasgeboren Jezus hulde te brengen en dan bij Hem neer te knielen. De wijzen vragen de weg aan Herodes. De Schriftgeleerden, die – zoals hun naam ook zegt - de Wet en Profeten echt goed kennen, geven hen uitleg. Dat blijkt voor hen voldoende om de Heer te vinden; terwijl de Schriftgeleerden, die het precies weten, die weg naar Jezus zelf niet gaan.

Schriftgeleerden verdiepen zich dagelijks in Gods Woord, maar helaas ze herkenden hem niet. En de Schriftgeleerden zijn juist degenen die in de tempel de eredienst een functie hadden. Dorpsgenoten van Jezus hadden hem ook gekend: wie hij was en waar hij woonde, maar zij geloofden niet in hem. Voor deze mensen kon Jezus geen wonderen verrichten. De anderen, die er niet op gerekend hadden - zoals heidenen, tollenaars, melaatsen en publieke zondaars - voelden zich juist door Jezus boodschap aangesproken. Dezelfde Jezus blijkt voor de één een Verlosser en voor de ander een bedrieger. Dat kan niet liggen aan Jezus, maar aan de manier waarop mensen hem in zichzelf binnen laten komen .


Broeders en zuster, lieve mensen,
Wij moeten onszelf eens afvragen: “Zoeken wij nog wel naar Jezus onze Koning?” Waarom zouden wij Jezus zoeken? We hebben tegenwoordig onze smartphones, onze laptops, we hebben Idols, we hebben sterren in de showbusiness,… Met die ogen kunnen we naar onze wereld kijken, maar die wereld zit vaak net zoveel in onszelf. Wij komen tezamen, onder het blinken van die bijzondere ster, om Jezus de Koningszoon onze hulde te brengen. Wij doen dat hier in de kerk, omdat we geloven dat deze wijzen inderdaad de Koning gevonden hebben en wij deze Koning kennen en bij Hem horen.


Broeders en zusters,
Zoals de drie wijzen uit het Oosten gaan wij ook op zoek naar Jezus, de bron van ons dagelijks leven. Jezus kan het ware licht zijn, wanneer wij ons het doen en laten elke dag opnieuw in vraag durven te stellen en een nieuw begin maken bij dit kwetsbare kind Jezus. Amen.


Terug naar hoofdpagina > > >



 

- Dag van het jodendom -

Sinds een aantal jaren wordt op initiatief van de Nederlandse bisschoppen in Nederland, evenals in vele andere Europese landen, op 21 januari de Dag van het Jodendom gehouden.Dit jaar is er speciale aandacht voor het thema: ‘ledor wador – doorgeven van de traditie’.

Thema ‘Doorgeven van de Traditie’

In onze huidige, seculiere samenleving is het leven met en het doorgeven van de (geloofs)traditie geen vanzelfsprekendheid meer. Dat geldt voor alle generaties. Echter, mensen blijven behoefte hebben aan rituelen bij belangrijke momenten in het leven. Daarbij stellen zij zich vragen rondom hun identiteit en herkomst.
Kunnen we op onze zoektocht open blijven staan voor een kritische beschouwing? En hoe kunnen we door vernieuwing inhoud en betekenis geven aan de traditie in ons leven? M.a.w. het doorgeven van de traditie blijft dus op een bepaalde manier van belang.
Werkmateriaal voor deze dag is te vinden op http://www.dagvanhetjodendom.nl

 

Studiemiddag

Als aanzet tot nadenken en discussie hierover organiseert het Bisdom Groningen-Leeuwarden op zondag 21 januari 2018 een studiemiddag in de Synagoge Groningen.
Sprekers zijn Mgr. dr. Ron van den Hout, bisschop van Groningen-Leeuwarden en Prof. dr. Herman van Praag, emeritus hoogleraar Psychiatrie aan de universiteiten van Groningen, Utrecht en Maastricht en het Albert Einstein College of Medicine in New York.


De toegang is gratis. Een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld.

Wij hopen van harte u op 21 januari te mogen begroeten.

In verband met de praktische organisatie en voorbereidingen op deze dag vragen wij u zich z.s.m. aan te melden bij:
Secretariaat Bisdom Groningen-Leeuwarden,
t.a.v. mw. Lisette Winter, Ubbo Emmiussingel 79,
9711 BG Groningen, tel. 050-4065888
of via e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Locatie

Synagoge Groningen, Folkingestraat 60, Groningen
De Synagoge ligt op loopafstand van NS-station Groningen en het Busstation. Over de Museumbrug loopt u rechtdoor de Folkingestraat in.

In Groningen geldt ook op zondag betaald parkeren.
(Bron: BisdomGL)
Terug naar hoofdpagina > > >


 

Hoe kan het Vaticaan de kerk bij de tijd houden? Met die vraag gaat mediapriester Roderick uit Nederland voor ons naar Rome.

Roderick Vonhögen is parochiepriester in Nederland en mediapriester tot ver daarbuiten.
Hij ontmoet Patricia van den Berg, die als gids de stad op haar duimpje kent, Antoine Bodar vertelt over de eeuwenoude liturgie en mgr. Paul Tighe weet alles over cultuur, sport en communicatie.

Bekijk de uitzending hier: Roderick in Rome


 

230x230-1 Parochie Heilige Drie-Eenheid

Over onze parochie

De RK Parochie Heilige Drie-eenheid is op 1 januari 2016 ontstaan uit de samenvoeging van de voormalige parochies Sint Stephanus te Meppel, Onze Lieve Vrouw Visitatie te Hoogeveen en Sint Willibrord te Beilen.
Als geloofsgemeenschap willen we ons profileren als een open, gastvrije en diaconale kerk. Een kerk die niet alleen als vierende geloofsgemeenschap samenkomt, maar ook naar buiten is gericht met oog voor noden zowel in de naaste omgeving als op kwetsbare plekken elders in de wereld.
Wij laten ons inspireren door God, die is Vader, Zoon en Heilige Geest. In die gemeenschap van God ervaren we de kernwaarden van onze parochie: beweging, verbinding en gelijkwaardigheid, uitgedrukt in het logo van onze parochie.

Wij nodigen u van harte uit om hieraan deel te nemen.

 

 

­