­


Op initiatief van de oorspronkelijke uit Amerika afkomstige Linda Bridges Karr en Wiebrand Boonstra hebben op zondagavond 26 november j.l. een succesvolle Thanksgiving georganiseerd waar we met zeer veel plezier aan terug kunnen denken.

Dit jaar werd het feest voor het tweede maal georganiseerd. Vanwege het succes vorig jaar heeft de locatieraad van de geloofsgemeenschap van Sint Willibrord destijds besloten om Thanksgiving als jaarlijks activiteit voor de hele parochie te organiseren i.p.v. alleen voor de eigen geloofsgemeenschap, en dan op feest van Christus Koning van het Heelal. Meestal de eerste zondag na de Amerikaanse Thanksgiving en de laatste zondag vóór de Advent.


De 41 aanwezigen, parochianen met anderen uit Meppel, Hoogeveen en Beilen, protestante kerk en minsten 8 nationaliteiten hadden eerst bij binnenkomst de gelegenheid om op een kaartje te schrijven waarvoor men het afgelopen jaar God dankbaar voor is geweest en dit kaartje daarna in de “Dankbaarheidsboom” te hangen welke al voor ons klaar stond in de onlangs geheel gerenoveerde parochiezaal.

Na kennismaking met elkaar hebben we Amerikaanse liederen gezongen die oorspronkelijk van Nederlandse afkomst zijn. De liederen zijn de voorgaande eeuwen meegenomen naar Amerika door ‘Pelgrim Vaders’. Dit waren Engelsen, die een tijd in Nederland (Leiden) doorbrachten voordat ze naar de Nieuwe Wereld vertrokken.
Tussen het zingen door konden de aanwezigen genieten van een authentieke Amerikaanse buffetmaaltijd welke ons goed liet smaken.
De avond werd afgesloten met koffie en gebak zodat een ieder na een gezellige avond met een goed gevulde maag naar huis terug kon keren.
De aanwezigen hebben een bijdrage van € 228,90 voor de Adventsactie in Burkino-Faso bij elkaar gebracht.
Pagina sluiten...


 

...

 - 26 november 2017 - Broeders en zusters, lieve mensen. Vandaag vieren wij de 34ste zondag door het jaar, de laatste zondag van het liturgische jaar, volgende zondag begint de adventstijd.
Op deze laatste zondag vieren wij “Christus Koning van het heelal”. Het feest werd ingesteld in 1925 door Paus Pius de XI, hij had daar een speciale bedoeling mee. Het was de tijd tussen de beide wereldoorlogen, overal kwamen nieuwe machthebbers op, zij probeerden Europa in hun macht te krijgen. Leiders die weinig aandacht hadden voor het lot van mensen maar alleen uit waren op macht en gewin. De Paus hoopte met het feest niet alleen een nieuw elan te geven aan het kerkelijk leven, hij hoopte vooral aan de nieuwe heersers duidelijk te maken dat niet zij, maar dat boven hen uit Jezus Christus de leider, de koning is.

Maar op deze ‘laatste zondag’ broeders en zusters, mogen we zeker niet denken dat we het eindpunt bereikt hebben, dat we de boeken kunnen sluiten en kunnen zeggen: We zijn er. Nee, we zijn er nooit. Niet als mens, niet als Kerk. Altijd opnieuw blijft de kernvraag wáár we zijn, anders gezegd: wat we terechtbrengen van Jezus’ woorden en daden. Het hele jaar door hebben we het evangelie van Mattheus gehoord, en dat evangelie is opgebouwd rond zes toespraken van Jezus, waarin Hij zijn leer verkondigde. En de woorden van dat evangelie zijn niet zomaar woorden, nee, dat is de kern van ons geloof.

En vandaag broeders en zusters, op deze laatste zondag van dit liturgische jaar, houdt Hij ons in dit opzicht een spiegel voor, en vraagt Hij: Wat heb je met mijn woorden gedaan? Wat heb je ervan terechtgebracht? Proberen we echt te leven naar Jezus woorden en daden, of horen we bij het soort mensen dat zegt: ‘Het heeft geen zin dat ik iets doe, want er verandert toch niets. Het is altijd zo geweest en het zal altijd zo blijven.’ Leven we alleen maar voor onszelf, voor ons eigen plezier, ons eigen bezit, ons eigen welzijn? Of zetten we ons in voor onze naaste?

Wellicht is Jezus in dat opzicht nooit duidelijker geweest dan vandaag. Hij zegt: ‘Alles wat je voor één van de geringsten van mijn broeders hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan, en alles wat je niet voor één van de geringsten van mijn broeders hebt gedaan, heb je ook voor Mij niet gedaan.’ Duidelijker kan niet. Nee, we kunnen, we mogen niet leven alleen maar voor onszelf, want dat is niet wat Jezus ons heeft voorgeleefd. Wat Hij ons wél heeft geleerd en voorgeleefd, dat is zijn zorg voor armen en zieken, voor blinden en kreupelen, voor zwakken, maar ook voor sterken. Voor alle mensen dus.

Zusters en broeders, laten we op deze laatste zondag van het liturgische jaar ons voornemen, dat we willen leven naar de woorden en daden van Christus, Koning van het heelal, en het zou goed zijn als het feest van Christus Koning in ons het besef doet groeien dat we er daadwerkelijk willen zijn voor onze naaste, voor iedereen. Amen

Pastor Józef Okonek


 

Liefdewerk

Uitgesproken op 19 november door Jos Platzer
Met de term “liefdewerk” duiden we vooral een ‘daad van naastenliefde’. Voor de komende 15 jaar is onze parochiezaal geschikt gemaakt voor onze naasten dankzij een volledige renovatie door onze vrijwilligers. Hier mag dus gesproken worden van “liefdewerk”.

Op dit moment verwelkomen we meerdere koren, een schildersgroep, een handwerkgroep, vergaderingen, de jongerencatechese en een kaartclub. Komt u mee naar de inzegening van de parochiezaal ? U hoort erbij !
De bovenstaande tekst stond op de laatste pagina in het misboekje op de locatiedag. Inmiddels kijken we alweer, met blijdschap, terug op de inzegening van onze parochiezaal waarvan velen getuige zijn geweest.


Enige trots past onze parochie omdat de renovatie bijna geheel door vrijwilligers tot stand is gekomen.
Door onze vrijwilligers zijn de beoogde aannemer en het schildersbedrijf waarmee we in zee zouden gaan afgezegd en hebben vrijwilligers al het bouw- en schilderwerk voor hun rekening genomen.
Met het geld dat hierdoor bespaart is, hebben we extra vernieuwingen kunnen aanbrengen, zoals een nieuwe keuken, terrasdeuren en tegels in de hal.


Bij het bedanken van vrijwilligers, ontstaat al gauw het risico dat iemand tekort wordt gedaan of wordt vergeten.
Echter we zouden Arie Schippers tekort doen, door hem niet speciaal te vermelden. Arie heeft tijdens de renovatie onvermoeibaar het grootste deel van de werkzaamheden persoonlijk uitgevoerd.
Ondanks alle aandacht voor de verbouwing staat de tijd niet stil en gaat de Advent alweer van start. We hopen dat u de komende periode veel inspiratie, bezinning, innerlijke rust, bezieling, zegen én gezelligheid mag ervaren, waarvoor u ook van harte welkom bent in onze vernieuwde parochiezaal.


De locatieraad.
Pagina sluiten...


 

 

...

 - 19 november 2017 -
Broeders en zusters, lieve mensen, Vandaag horen we in het evangelieverhaal de gelijkenis over de talenten. En zoals altijd moeten we ons afvragen welke rol wij spelen in dat verhaal.
Iedereen heeft talenten. Grote en kleine talenten. En met je talenten moet je wat doen. Dat hoeft niet in competitie. Je moet ook niet naar de ander kijken die andere talenten heeft. Misschien denk jij bij jezelf: ‘Wat heb ik eigenlijk gekregen voor talenten?’ En misschien heeft u die vraag ook wel. Zelfs als je al wat ouder bent, kun je soms twijfelen: ‘Wat zijn nou mijn talenten?’

Om te beginnen hebben we allemaal talenten gekregen. We hebben allemaal dingen die we goed kunnen. De één is goed in muziek, en de ander in sport. De één kan goed spreken, en de ander kan goed luisteren. De één is goed in techniek, en de ander is juist meer kunstzinnig. De één is goed met zijn hersens, en de ander heeft een stel gouden handen. Je hebt allemaal wel dingen die je leuk vindt om te doen, dingen die je goed liggen, en daar liggen vaak je mogelijkheden, daar heb je talent voor gekregen. God heeft ieder mens talenten gegeven. Die mag je ontwikkelen en inzetten.

Broeders en zusters,
God vertrouwt veel aan ons toe, zo zegt Jezus in de gelijkenis van vandaag, aan ieder van ons, niet alleen aan degene met de vijf talenten of met twee, maar ook degene met het ene talent heeft een heleboel gekregen.

Van ons wordt verwacht dat we ons bewust zijn van onze talenten en die durven gebruiken. Daarvoor krijgen we een leven lang de tijd, maar niemand weet hoe lang dit duurt. Dit vraagt van ons dat we niet uitstellen, maar elke dag onze talenten benutten.

Gebruiken we onze talenten, onze gaven en onze mogelijkheden alleen voor onszelf of ook voor anderen?..... Willen we ons echt inzetten voor het goede en het rechtvaardige?........ Willen we als gelovigen meebouwen aan een wereld van liefde en vrede en van inzet en geloof?...... Een wereld zoals Jezus ons die heeft voorgeleefd?........ Laten wij ons daarom, broeders en zusters, inspannen om onze talenten en onze gaven niet alleen voor onszelf maar ook voor anderen te gebruiken. Dat wij met God meewerken aan een wereld waar ieder de zijn en haar gegeven talenten tot bloei kan brengen, tot welzijn van allen, naar Gods bedoeling. Amen.

Pastor Józef Okonek


 

GELOOF EN KERK 5

Je komt kunstenaars tegen die het niet interesseert of het grote publiek hun kunstwerken mooi vindt of niet.
Vanuit hun eigen inspiratie brengen ze iets tot stand dat voor hen waarde heeft. De bezoeker van de tentoonstelling mag zijn eigen interpretatie eraan geven, maar deze weet daar niet altijd raad mee. Hij loopt door en denkt: “ik weet niet wat ik ermee moet.” Met moderne kunst heb ik dat ook wel eens. Als het te abstract wordt, haak ik af. Kunst moet voor mij persoonlijk wel beeldend zijn en ‘iets voorstellen’. Ik probeer me wel te verdiepen in kunstwerken die me in eerste instantie niet aanstaan, en ik wil me niet per se tot de klassieke
kunst beperken, maar dat lukt niet altijd.
Er is ook kunst ‘op bestelling’. Er is een opdrachtgever. Zo werden en worden er opdrachten gegeven voor een portret. Daarvan verwacht iedereen dat het lijkt en dat het waarheidsgetrouw is. De kunstenaar werkt in opdracht en probeert die zo goed mogelijk uit te voeren. Hij moet er immers ook de kost mee verdienen. Als bijvoorbeeld een gemeente een opdracht geeft, spreekt ze daarmee ook een verwachting uit en zal het de kunstenaar sturen in zijn denkwerk en in de uitvoering ervan.
Als ik nadenk over het vieren van de liturgie moet ik wel eens aan deze twee vormen van kunst denken. Is het de bedoeling dat de celebrant gewoon doet wat hij denkt te moeten doen, of moet hij proberen aan de verwachtingen van de kerkbezoekers te voldoen en zich persoonlijk tot de gelovigen richten. Op de eerste plaats: dit is eigenlijk een valse tegenstelling. De priester viert de liturgie zoals het hoort en de kerkgangers verwachten dat normaliter ook. Men komt immers niet voor niets naar de viering in de katholieke kerk. Tegelijkertijd kan er een meer persoonlijk element zijn, zeker als er door iemand iets persoonlijks gevierd of herdacht wordt.
Toch zit hier in de praktijk soms een zekere spanning. De verwachtingen van de mensen lopen niet altijd parallel met de wijze waarop de priester viert. Het gaat dan om ‘hoe plechtig’ moet het zijn of hoe ‘mensgericht’? Moet de Kerk zijn zoals een kunstenaar die zijn eigen inzicht volgt en zich niets aantrekt van wat een ander ervan vindt, of moet de Kerk steeds proberen aan de verwachtingen van de mensen te voldoen en worden tot een instituut waarvoor geldt ‘de klant is koning’?
+ Ron van den Hout
bisschop van Groningen - Leeuwarden


 

 - 12 november 2017 - Broeders en zusters, lieve mensen, Heel vaak staat bij een woning een bord met de tekst: “Hier waak ik!"
Deze tekst staat dan bij de deur of hek als een geruststelling voor de bewoner en als afschrikking voor de buitenstaander. Wie die "ik" is wordt duidelijk gemaakt door de afbeelding van een hond. Nu kan zo'n hond misschien een beetje assistentie verlenen, maar hij kan ons niet ontslaan van alle eigen waakzaamheid, want boven ons dagelijks leven mag bij eenieder het bordje prijken van: "Hier waak ik" en dat zijn we dan zelf, want we moeten wel. We moeten bijvoorbeeld opletten dat ons rijbewijs niet verloopt, op school moeten de leerlingen ervoor waken dat de leraar zich niet in hun nadeel vergist in het gemiddelde cijfer. We moeten in de gaten houden wanneer de vuilnisbakken buitengezet moeten worden, of we geen twee keer dezelfde rekening betalen of te veel belasting. We zijn de hele dag waakzaam en die dingen houden ons de hele dag bezig.
Broeders en zusters,
Waar moeten we nog meer voor waken? Wie kan er langs komen en wanneer? We vermoedden het misschien al, maar in elk geval werden we zojuist er nog eens op attent gemaakt in de evangelielezing, dat God zelf kan langs komen en nog wel op elk moment.

"Weest waakzaam, we kennen dag noch uur, waarop de Heer komt". Wij zijn waakzaam, we kennen dag en uur en toch missen we Gods komst in ons leven regelmatig of misschien wel helemaal. Hoe is dat mogelijk?

Daar zijn misschien wel verklaringen voor te geven, broeders en zusters.
Want veel mensen denken, dat als ze ooit eens gedacht en gezegd hebben: " Ik geloof in God", dat het dan voor mekaar is. En dan haal je God tevoorschijn als je denkt dat je Hem nodig hebt. Bijvoorbeeld bij de geboorte van een kind, bij tegenslag of bij huwelijk of bij dood. Als zich die dingen voordoen blijkt God vaak niet werkelijk voorhanden, want we zijn wel waakzaam voor allerlei dingen, maar niet voor God. Van alles houdt ons bezig, maar God niet en daarom is Hij er ook niet op het gewenste moment. We weten van minuut tot minuut wat we op een dag moeten doen, maar daar komt God vaak te weinig in voor en dat zou toch best kunnen: bv. vóór het eten ’s morgens, ’s avonds of vóór het slapen gaan. Daarom waarschuwt Jezus dat we God zullen mislopen als we niet bereid zijn, om Hem een plaats in ons leven te geven.

Broeders en zusters,

Vandaag vieren we locatiedag. Onze parochie-locatie draagt de naam ‘St. Willibrord‘. Laten wij zijn voorbeeld volgen. Laten wij er zijn voor elkaar en voor onze geloofsgemeenschap. Laten we God vragen dat Hij ons helpt om zoals het evangelie verhaalt, onze lampen brandend te houden. Zodat we met elkaar over onze gemeenschap kunnen waken en kunnen zeggen “Hier waken wij”. Dan kunnen we samen optrekken naar het grote bruiloftsfeest!!!! Amen   
Pastor Józef Okonek


 

Op 7 november heeft de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland een onderzoeksrapport gepubliceerd.
Hierin worden de mogelijkheden en kansen voor het jongerenwerk in de parochies in kaart gebracht. Het onderzoek geeft antwoorden op de vragenlijst welke door het Vaticaan is verspreid voor de Bisschoppen Synode in 2018. De volledige resultaten van het onderzoek worden later gepubliceerd. Het onderzoeksrapport kunt u hier downloaden.



 

 

 

Op zondag 26 november vieren wij 'Christus Koning van het Heelal'. Christus Koning is een hoogfeest binnen de Katholieke Kerk dat jaarlijks gevierd wordt op de 34e en laatste zondag van het liturgisch jaar. Het feest werd in 1925 ingesteld door paus Pius XI naar aanleiding van de 1600-jarige viering van het Concilie van Nicaea om tegen het laïcisme en atheïsme nadruk te leggen op de allesomvattende betekenis van het koningschap van Christus over de mens en de wereld. Pius XI wijdde de encycliek Quas Primas aan dit feest dat telkens het kerkelijk jaar afsluit. Christus Koning is een van de vele verschillende titels van Jezus Christus.

Deze zondag wordt gevolgd door de eerste zondag van de advent, het begin van het nieuwe kerkelijk jaar.


 

Paus Franciscus heeft zondag 19 november uitgeroepen tot de eerste ‘Werelddag van de Armen’. Het thema van deze dag is ‘Laten we liefhebben, niet met woorden maar met daden’.
De paus nodigt de hele kerk uit en mannen en vrouwen van goede wil overal ter wereld om op deze ‘Werelddag van de Armen’ hulp en solidariteit te bieden aan diegenen die dat nodig hebben. Concreet hoopt de paus op vele initiatieven in de week voorafgaand aan 19 november.


 

 

Binnen de katholieke kerk in Nederland wordt de zondag rond 7 november Willibrordzondag genoemd.De jaarlijkse Willibrordzondag werd in 1949 ingesteld ter ondersteuning van het werk voor oecumene en evangelisatie van de Willibrordvereniging, een voorloper van de Katholieke Vereniging voor Oecumene. De heilige Willibrord is de patroon van de christenen in Nederland, katholieken en protestanten.

Dit jaar staat Willibrordzondag in teken van de 500e verjaardag van de Reformatie. Het is deze maand precies vijf eeuwen geleden dat Maarten Luther zijn beroemde stellingen op de Kerkdeur van Wittenberg spijkerde. Door zijn nieuwe visie op het evangelie, de kerk, de sacramenten en de relatie met God ontketende hij een revolutie binnen de Kerk, die uitliep op een splitsing tussen katholieken en protestanten.


 

230x230-1 Parochie Heilige Drie-eenheid

Over onze parochie

De RK Parochie Heilige Drie-eenheid is op 1 januari 2016 ontstaan uit de samenvoeging van de voormalige parochies Sint Stephanus te Meppel, Onze Lieve Vrouw Visitatie te Hoogeveen en Sint Willibrord te Beilen.
Als geloofsgemeenschap willen we ons profileren als een open, gastvrije en diaconale kerk. Een kerk die niet alleen als vierende geloofsgemeenschap samenkomt, maar ook naar buiten is gericht met oog voor noden zowel in de naaste omgeving als op kwetsbare plekken elders in de wereld.
Wij laten ons inspireren door God, die is Vader, Zoon en Heilige Geest. In die gemeenschap van God ervaren we de kernwaarden van onze parochie: beweging, verbinding en gelijkwaardigheid, uitgedrukt in het logo van onze parochie.

Wij nodigen u van harte uit om hieraan deel te nemen.

 

 

­